Reklama

Prawa pracownika w Irlandii

Czwartek, 21 Luty 2013

Każdy obywatel jednego z 26 krajów Unii Europejskiej ma takie same prawa pracownicze i pełną ochronę socjalno-prawną, jak pracownik z irlandzkim paszportem. Cudzoziemiec, który staje się pracownikiem irlandzkiej firmy lub przedsiębiorcy, nabywa wszystkie obowiązki i prawa związane z nową sytuacją.

Warunki zatrudnienia ustalają ze sobą pracownik i pracodawca. Pracodawca w ciągu 60 dni ma obowiązek przedstawienia pracownikowi na piśmie pełnej informacji o sposobie i warunkach zatrudnienia. Od 1 stycznia 2007 roku na terenie Republiki Irlandii znacznie zaostrzono kary dla nieuczciwych pracodawców. Najczęstszym problemem jest unikanie wypłaty wynagrodzenia bądź jego zaniżanie. Zdarza się także naruszanie przepisów regulujących czas pracy.

Od 1 lipca 2011 r. minimalna płaca krajowa dla doświadczonego, dorosłego pracownika wynosi 8,65 € na godzinę. Według Ustawy o minimalnej płacy krajowej, dorosły pracownik to taki, który posiadał jakiekolwiek zatrudnienie w okresie dwóch lat po ukończeniu 18. roku życia.

Stawki poniżej minimalnego wynagrodzenia

• Pracownikowi poniżej 18. roku życia przysługuje wynagrodzenie w wysokości 6,06 € za godzinę (czyli 70% minimalnego wynagrodzenia).
• Pracownikowi powyżej 18. roku życia przysługuje w pierwszym roku zatrudnienia wynagrodzenie w wysokości 6,92 € za godzinę (80% minimalnego wynagrodzenia).
• Pracownikowi powyżej 18. roku życia przysługuje w drugim roku zatrudnienia wynagrodzenie w wysokości 7.79 € za godzinę (90% minimalnego wynagrodzenia).

Uprawnienia pracowników gwarantowane prawnie

Maksymalny czas pracy w tygodniu wynosi 48 godzin. Czas ten może być uśredniony w okresie czterech, sześciu lub 12 miesięcy (w większości przypadków w okresie nie przekraczającym czterech miesięcy).

Minimalny czas odpoczynku/przerw

Z reguły pracownicy są uprawnieni do minimum:
• 11 godzin odpoczynku w każdym okresie 24 godzin,
• jednego okresu wynoszącego 24 godziny tygodniowo poprzedzonego dziennym okresem odpoczynku (11 godzin),
• 15 minut przerwy po przepracowaniu czterech i pół godziny lub więcej; 30 minut po przepracowaniu sześciu godzin lub więcej, przy czym okres ten może obejmować pierwszą przerwę,
• osoby zatrudnione w sklepach, które pracują sześć godzin i których godziny pracy obejmują czas od 11.30 do 14.30 mają prawo do jednogodzinnej przerwy, która powinna się rozpocząć w tym okresie.

Praca w niedziele

Pracownicy są uprawnieni do wyższego wynagrodzenia lub płatnego czasu wolnego od pracy w zamian za pracę wykonywaną w niedzielę.

Uprawnienia urlopowe

Uprawnienia urlopowe nalicza się od dnia rozpoczęcia pracy. Minimalny płatny urlop roczny wynosi cztery tygodnie robocze w każdym roku zatrudnienia, jednak okres urlopu zależy od czasu przepracowanego przez pracownika.
Osobom zatrudnionym na pełen etat przysługuje tydzień urlopu płatnego co trzy miesiące. Osobom, które przepracowały 1365 godzin w danym roku przysługuje pełen, czterotygodniowy urlop, chyba że pracownik zmienił w czasie tego roku miejsce zatrudnienia. Osoby zatrudnione na pół etatu są uprawnione do urlopu rocznego wynoszącego 8% przepracowanych przez nie godzin, przy czym maksymalna długość urlopu wynosi 4 tygodnie robocze rocznie.
Pracownicy mają również prawo do urlopu w dni, w które przypada dziewięć świąt państwowych, w te dni pracodawca może wybrać w odniesieniu do pracownika jedną z następujących opcji:
• płatny dzień wolny od pracy w dniu, w który przypada święto państwowe,
• płatny dzień wolny od pracy w czasie miesiąca od dnia, w którym przypada święto państwowe,
• dodatkowy dzień płatnego urlopu rocznego,
• wynagrodzenia za dodatkowy dzień pracy.

Dziewięć świąt państwowych obowiązujących w Irlandii

1 stycznia - Nowy Rok, pierwszy poniedziałek czerwca, Dzień św. Patryka, pierwszy poniedziałek sierpnia, Poniedziałek Wielkanocny, ostatni poniedziałek października, pierwszy poniedziałek maja, Boże Narodzenie, Dzień św. Stefana (II dzień Świąt Bożego Narodzenia).
Aby pracownik zatrudniony na pół etatu mógł otrzymać dzień wolny od pracy w święto państwowe, musi on przepracować co najmniej 40 godzin w okresie pięciu tygodni bezpośrednio poprzedzających to święto państwowe.

Wynagrodzenie za pracę w święto państwowe

Jeżeli święto państwowe przypada w dzień, w który pracownik normalnie nie pracuje, jest on uprawniony do jednej piątej wysokości jego normalnego tygodniowego wynagrodzenia za pracę w ten dzień. Pracownicy, których poproszono o wykonywanie pracy w święto państwowe są uprawnieni do dodatkowej dziennej stawki wynagrodzenia za pracę w ten dzień, do płatnego czasu wolnego od pracy w ciągu miesiąca lub do dodatkowego dnia płatnego urlopu rocznego.

Zwolnienie z pracy

Ustawy o bezpodstawnym zwolnieniu z pracy (Unfair Dismissals Acts) z lat 1977 do 2007 zawierają postanowienia dotyczące przysługujących praw i procedur stosowanych w przypadku zwolnienia z pracy. Z reguły pracownik musi mieć 12-miesięczny nieprzerwany staż pracy u danego pracodawcy, zanim będzie mógł wnieść roszczenie o bezpodstawne zwolnienie z pracy na podstawie przepisów tych ustaw. W przypadku osób pracujących za pośrednictwem agencji, dla celów dotyczących kwestii bezpodstawnego zwolnienia z pracy pracodawcą jest firma korzystająca z usług pracownika, a nie agencja go zatrudniająca. Pracownik nie musi mieć 12-miesięcznego stażu pracy, jeśli jego zwolnienie z pracy wynika w pełni lub przede wszystkim z jednego z poniższych powodów:

• członkostwo lub działalność pracownika w związku zawodowym,
• obecne lub przyszłe uprawnienia pracownika oraz korzystanie lub zamiar korzystania z praw wynikających z Ustawy o krajowej płacy minimalnej (National Minimum Wage Act) z 2000 roku,
• ciąża, poród lub karmienie piersią (lub jakiekolwiek sprawy z tym związane),
• korzystanie lub zamiar korzystania z praw wynikających z Ustawy o ochronie macierzyństwa (Maternity Protection Act) z 1994 roku, Ustawy o urlopie adopcyjnym (Adoptive Leave Act) z 1995 roku, Ustawy o urlopie wychowawczym (Parental Leave Act) z 1998 roku lub Ustawy o urlopie opiekuńczym (Carer's Leave Act) z 2001 roku.

Zwolnienie jest uważane za bezpodstawne, chyba że pracodawca jest w stanie przedstawić istotne powody, które je usprawiedliwiają.
Zwolnienie może być uznane za usprawiedliwione, jeżeli wynika w pełni lub przede wszystkim z jednego z następujących powodów i zostało przeprowadzone zgodnie z właściwymi procedurami:

• zdolność, kompetencje lub kwalifikacje do wykonywania danej pracy,
• wykroczenie w pracy (w tym przypadku zasady postępowania dyscyplinarnego odgrywają ważną rolę),
• redukcja zatrudnienia,
• jeśli kontynuacja zatrudnienia pracownika byłaby sprzeczna z innym wymogiem prawnym,
• jeśli istnieją inne istotne powody, Komisarz ds. Praw Pracowników (Rights Commissioner) lub Sąd Apelacyjny ds. Zatrudnienia (Employment Appeals Tribunal) mogą utrzymać decyzję o zwolnieniu pracownika, uznając ją za usprawiedliwioną w okolicznościach, o których mowa w poniższym rozdziale.

Minimalny okres wypowiedzenia

Ustawy o minimalnym okresie wypowiedzenia (Minimum Notice Acts) z lat 1973 do 2005 stanowią, że każdej osobie, która pracuje dla danego pracodawcy przez okres wynoszący co najmniej 13 tygodni, przysługuje minimalny okres wypowiedzenia, przed upłynięciem którego pracodawca nie może zwolnić jej z pracy. Okres ten wynosi od jednego do ośmiu tygodni, w zależności od długości stażu pracy.
Staż pracy wynoszący co najmniej 13 tygodni, jednak mniej niż 2 lata - jeden tydzień.
Staż pracy wynoszący co najmniej dwa lata, jednak mniej niż 5 lat - dwa tygodnie.
Staż pracy wynoszący co najmniej 5 lat, jednak mniej niż 10 lat - cztery tygodnie.
Staż pracy wynoszący co najmniej 10 lat, jednak mniej niż 15 lat - sześć tygodni.
Staż pracy wynoszący ponad 15 lat - osiem tygodni.

Pracodawca i pracownik mogą uzgodnić, że w miejsce wypowiedzenia zostanie wypłacone wynagrodzenie.
Obowiązki pracownika w kwestii minimalnego okresu wypowiedzenia są następujące: w przypadku rezygnacji z pracy, pracownik o 13-tygodniowym stażu pracy u danego pracodawcy ma obowiązek przedstawienia wypowiedzenia z tygodniowym wyprzedzeniem, chyba że umowa o pracę sporządzona na piśmie stanowi o dłuższym okresie.

Odszkodowania. Procedura składania skarg

Jeśli pracownik uważa, że jego ustawowe prawa nie są przestrzegane, może on złożyć skargę do Komisarza ds. Praw Pracowników (Rights Commissioner) lub Sądu Apelacyjnego ds. Zatrudnienia (Employment Appeals Tribunal).

Źródło: Magazyn MIR.

Komentarze
reklama
Kursy walut
Waluta Kurs
EUR 4.2672 PLN
GBP 4.8406 PLN
Pogoda
/assets/img/trd.png
Nadchodzące wydarzenia
Koncert T.Love w Dublinie

Koncert T.Love w Dublinie

Niedziela, 1 Październik 2017
19:00
Button Factory, Dublin
GRZEGORZ HALAMA W programie: „DŁUGO I SZCZĘSLIWIE czyli INTYMNE ŻYCIE GRUBASA”

GRZEGORZ HALAMA W programie: „DŁUGO I SZCZĘSLIWIE czyli INTYMNE ŻYCIE GRUBASA”

Piątek, 13 Październik 2017
20:00
An Spailpin Fanach
Polska Noc Kabaretowa

Polska Noc Kabaretowa

Czwartek, 30 Listopad 2017
20:00
Dublin, The Helix
Najnowsze ogłoszenia