Reklama

Czy tylko psychopaci krzywdzą swoje rodziny?

Wtorek, 15 Listopad 2011

  Do połowy lat 70. XX wieku nikt nie mówił w Irlandii o przemocy domowej. Milczały ofiary, milczało społeczeństwo, milczały media. Odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponosiło prawo rodzinne, którego korzenie sięgały jeszcze czasów wiktoriańskich, według którego kobiety miały bardzo niski status społeczny. Dopiero rok 1976 przyniósł pierwsze zmiany, tj. możliwość trzymiesięcznej eksmisji sprawcy przemocy. W 1996 roku wprowadzono nowy akt prawny – Domestic Violence Act – pozwalający chronić ofiarę w jej własnym domu, tj. nakazujący opuszczenie mieszkania przez sprawcę i zakazujący mu stosowania przemocy.
Czym jest przemoc? Często kobiety (gdyż to właśnie one najczęściej są ofiarami przemocy, choć zdarza się sytuacja odwrotna) mówią: „Nie doznaję przemocy, owszem wyzywa mnie od najgorszych i czasem mi grozi, ale to przecież nie jest przemoc". Nieprawda! Istnieją różne formy przemocy – oprócz najłatwiej rozpoznawalnej – fizycznej: bicia, popychania, kopania... istnieje też przemoc psychiczna, seksualna i materialna.
Każde obrażanie, używanie obraźliwych zwrotów, krzyk, przymuszanie i poniżanie jest przemocą psychiczną. Przemoc seksualna to każde naruszenie intymności drugiej osoby. Przemocą może być również niedawanie środków na utrzymanie rodziny. W tym sensie przemocą jest także zaniedbywanie przez rodziców swoich dzieci.
Czy przemoc to po prostu zachowanie agresywne? Wyobraźmy sobie sytuację: dwóch kolegów pobiło się o dziewczynę. Jeden uderzył drugiego. Rozegrała się krwawa bójka. Czy mamy do czynienia z przemocą? Nie. Jest to agresja- reakcja emocjonalna z użyciem siły. Dwie osoby mogą być wzajemnie agresywne wobec siebie. W przemocy nie ma wzajemności. Przemoc to akt, gdzie osoba silniejsza wykorzystując swoją przewagę gnębi słabszą. Może być tak, że mąż nie daje żonie pieniędzy na utrzymanie rodziny, korzystając ze swojej przewagi finansowej – tego, że on zarabia ,a ona nie. Przemoc nie jest też reakcją czy wybuchem – to akt intencjonalny, chęć skrzywdzenia drugiej osoby.
Nasuwa się pytanie, kto jest zdolny do takiego bestialstwa jak krzywdzenie własnej rodziny? Może tylko pozbawieni uczuć psychopaci?
Psychopatia to zaburzenie osobowości. Psychopaci to osoby całkowicie pozbawione empatii. Same nie doznają uczuć, ale potrafią je świetnie rozpoznawać u innych i nimi manipulować. Nie są wrażliwe na karę, lęk, stres czy dezaprobatę. Są w stanie powstrzymywać swoje antyspołeczne odruchy, lecz nie z powodu sumienia, ale dlatego, że akurat służy to ich celom. Osoby z zaburzeniem psychopatycznym potrafią być czarujące, a że często odznaczają się dużą inteligencją, wykorzystują to do manipulowania innymi.
Czy to obraz sprawcy przemocy w rodzinie? Owszem, niekiedy zdarza się, że sprawcy przemocy są psychopatami, ale to niewielki odsetek osób. Przeważnie osoby stosujące przemoc to osoby o obniżonej wrażliwości. Jednak nie jest to wrodzona niezdolność do odczuwania emocji. Najczęściej same doświadczały przemocy w przeszłości, a to musiało pozbawić je wszelkiej wrażliwości. Żeby przeżyć ciężką sytuację (alkoholizm, przemoc czy inne) dziecko musiało się przystosować, znieczulić. Powoduje to brak empatii, brak świadomości czyjejś perspektywy. Jednak nie jest to równoznaczne z wrodzonym brakiem empatii, jaki prezentują psychopaci. Sprawcy przemocy to przeważnie osoby o niskiej samoocenie, które dowartościowuje wywoływanie lęku u innych, łatwo wpadają w gniew i mają słabą samokontrolę .
Jednak jak wskazują badania -sprawcy przemocy nie są agresywni np. wobec swoich szefów w pracy – gdyż czują ich przewagę. Podobnie: kobieta często będąc ofiarą przemocy ze strony męża i w tym przypadku bezradna i bezbronna, nie zawaha użyć się tej przemocy wobec dziecka, które jest słabsze. W tej sytuacji kobieta tłumaczy się, że traci panowanie nad sobą w obliczu doświadczania gniewu – przecież ma zszarpane nerwy, bo doświadcza przemocy.
Istnieje wiele mitów i stereotypów na temat przemocy. Jednym z nich jest nieprawdziwe przekonanie, że dotyka ona tylko rodzin patologicznych i ubogich. Przemoc stosują także osoby wykształcone i zamożne. Nie jest też prawdziwa opinia, że alkohol jest powodem przemocy. Alkohol występuje jako czynnik wzmagający przemoc w rodzinie (71% przypadków przemocy domowej związanych jest z używaniem alkoholu)
Kolejny mit na temat przemocy głosi, że ofiara chociaż częściowo jest winna za jej doznawanie. Jest to zakłamanie jeszcze bardziej krzywdzące ofiary. „Dziewczyna sama jest winna gwałtu, bo miała krótką spódnicę", „Żona specjalnie robi mi niedobre obiady, dlatego ją karcę.". Nic nie usprawiedliwia przemocy, choć sprawcy chcą byśmy w to wierzyli. Niestety jest coś czym przemoc się karmi, bardziej niż jej usprawiedliwieniem – jest to milczenie ofiar. Ofiary w wyniku doznawania przemocy stają się bezradne, czują się nic nie warte i nie mają poczucia, że cokolwiek da się z tym zrobić. Ciągłe obwinianie ofiary za przemoc sprawia, że czuje się ona dodatkowo odpowiedzialna za sytuację w domu. Poza tym ofiary boją się sprawcy, tego, że spełni najgorsze pogróżki. Często są też od niego finansowo zależne. Niekiedy w sposób paradoksalny stają się psychicznie uzależnione od sprawcy i przyrastają do roli ofiary. To wszystko rodzi poczucie, że z zaklętego kręgu przemocy w żaden sposób nie można się wydostać.
Co należy zrobić, kiedy sami doznajemy lub jesteśmy świadkami stosowania przemocy? Powiedz rodzinie, znajomym. Oni pomogą Ci zgłosić się na policję. W Irlandii działa system, który pomaga ofiarom przemocy stanąć na nogi. Jest to możliwość wyjścia z przemocy poprzez schronienie się w tzw. refuge. Czym jest refuge i jakie spełnia standardy? Refuge („schronienie", „azyl") jest bezpiecznym domem, gdzie kobiety doświadczające przemocy w rodzinie mogą znaleźć schronienie i w spokoju zadecydować, co zrobić z tym problemem. Takie miejsce charakteryzuje się: ograniczonym czasem pobytu (do trzech miesięcy, z możliwością przedłużenia pobytu) oraz brakiem rejonizacji, tj. kobieta może wybrać schronisko w pobliżu miejsca zamieszkania, w pobliżu swoich przyjaciół bądź w drugim końcu kraju. Schroniska dysponują pomieszczeniami mieszkalnymi, tzw. units, które składają się z sypialni, kuchni oraz łazienki, dodatkowo kobiety mogą korzystać ze wspólnych pomieszczeń socjalnych czy placu zabaw dla dzieci. Pracownicy schroniska służą wsparciem emocjonalnym, wskazują możliwe drogi postępowania, które mogą pomóc uwolnić się od przemocy, pomagają wypełnić dokumenty potrzebne o ubieganie się o zasiłek z pomocy społecznej (Community Welfare Office).
Najważniejsze, by przemoc domowa wyszła poza „cztery ściany", nie została otoczona murem milczenia, gdyż nie jest to wewnętrzna sprawa rodziny.

Komentarze
reklama
Nadchodzące wydarzenia
Najnowsze ogłoszenia
-30% Przeprowadzki & TRANSPORT

-30% Przeprowadzki & TRANSPORT

698722915
DTD-Kurier IrlandiaPolska

DTD-Kurier IrlandiaPolska

00353851105192
Cała Irlandia i Polska
19.00
Wolswagen Bora

Wolswagen Bora

0892204937
Dublin 15
550.00
Przyczepka samochodowa 200x106

Przyczepka samochodowa 200x106

221002047
Ul. Kuźnicza 6-8
1 799.00